Diefstal
Er is niets zo gevaarlijk als een politieker die er alles aan doet om de macht te behouden. Daarvoor willen sommigen zeer ver gaan.
We zagen in België al hoe de premier er geen enkel probleem mee had om zijn eigen partij van de afgrond te duwen voor het behoud van zijn postje.
David Cameron beloofde iets meer dan 10 jaar geleden een Brexit-referendum om zijn eigen hachje te redden. Hij had natuurlijk nooit gedacht dat het volk effectief voor Brexit zou stemmen …
Groot-Brittannië werd na het referendum gedwongen om de EU te verlaten en het land kampt sindsdien met politieke instabiliteit met vier premiers op tien jaar tijd. Nummer vijf legt wellicht later dit jaar de eed af.
En ook Macron riskeert Frankrijk nu in de complete chaos te storten om zijn positie te verdedigen. Hij verraste vriend en vijand met vervroegde verkiezingen. De financiële markten zijn er alvast niet gerust in en de Franse staatsobligaties gaan in uitverkoop.
Ook deze gok kan dus wel eens helemaal fout uitdraaien, en dat is ook slecht nieuws voor de euro en de ECB.
De Franse bankaandelen verloren de voorbije weken al 20% tot 25% van hun waarde.
Een zakenman vroeg Macron of de reactie van de financiële markten hem niet te zwaar vallen.
Zijn antwoord: "Helemaal niet! Ik bereid dit al weken voor en ik ben blij. Ik heb mijn ontgrendelde granaat voor hun voeten gegooid. Nu gaan we zien hoe ze zich eruit redden..."
Terwijl sommigen politici er alles aan doen om de macht te behouden, zijn er anderen die de huidige machtsverhoudingen op hun kop willen zetten.
Zo ligt de Amerikaanse hegemonie onder vuur en centraal in dit gevecht staat de positie van de petrodollar.
De BRICS-landen stellen de zogenaamde "rules based order" openlijk ter discussie en streven naar een nieuwe wereldorde gebaseerd op multipolariteit.
Ook hier gaat het om de macht.
De Westerse landen, aangevoerd door de Verenigde Staten, hebben steeds de regels bepaald en lieten zich steeds minder hinderen door een flinke dosis aan hypocrisie om toch vooral het eigenbelang voorop te zetten.
De rest van de wereld heeft steeds meer moeite met dat verhaal en verwerpen dit systeem.
Centraal daarbij staat de positie van de dollar.
De VS heeft een handelstekort van meer dan $1 biljoen.
“Wat is dit tekort?”, vraagt Poetin. “Ik denk dat iedereen begrijpt wat ik bedoel. Dit is de moderne versie van neokolonialisme.”
“Via het monopolie van de dollar consumeert de VS $1 biljoen meer dan ze produceert”, verduidelijkt hij.
Het principe is simpel. Aangezien de dollar de reservemunt van de wereld is, is er een structurele vraag naar dollars. De VS kan dollars printen naar eigen goeddunken en met die dollars producten importeren uit andere landen.
De rest van de wereld moet eerst iets produceren om dollars te verdienen, maar de VS kan ze dus gewoon printen. En dat doen ze. A volonté.
De BRICS-landen willen komaf maken met dit systeem. Ze zijn steeds minder bereid om hun productie te ruilen voor papiergeld.
Zeker omdat die extra dollars voor bijkomende problemen zorgen in de vorm van inflatie.
Poetin herinnerde er ons aan hoe de Verenigde Staten en de EU tijdens de pandemie enorme hoeveelheden geld drukten en wereldwijd goederen begonnen te kopen, wat ervoor zorgde dat de voedselinflatie steeg.
"Wat deden ze vervolgens? Ze verdeelden dit papiergeld onder de bevolking. En daarna begonnen ze voedselproducten op de wereldvoedselmarkt te kopen. Als stofzuigers veegden ze alles naar zichzelf toe. En de voedselinflatie steeg overal ter wereld.”
Het Westen bracht biljoenen aan dollars en euro’s in omloop waardoor de prijzen maïs, tarwe, soja en rijst door het dak gingen.
Voor het rijke Westen is dat misschien niet meteen een probleem, maar voor de arme landen die rekenen op deze landbouwproducten is het niets minder dan een drama. Het zorgt letterlijk voor armoede en zelfs hongersnood.
En dit is allemaal een direct gevolg van het systeem dat in Bretton Woods op poten werd gezet en de dollar de reservemunt van de wereld maakte.
Zo’n systeem kan enkel werken als de VS zich verantwoordelijk gedraagt en rekening houdt met de belangen van andere landen. Dat gebeurde de voorbije jaren steeds minder. De voorbije 20 jaar stonden de Amerikaanse belangen steeds voorop en op een gegeven moment werd de dollar zelfs een wapen om andere landen in de pas te laten lopen.
De G7, de zelfbenoemde leiders van de wereld, hebben deze week de rules based order een nekschot gegeven door Oekraïne een lening van $50 miljard te verstrekken gedekt door de rente-inkomsten van de aangeslagen Russische reserves.
“Diefstal!”, roept Poetin.
Welke landen zijn in de toekomst nog bereid om hun reserves in dollars en euro’s te parkeren wanneer deze reserves zomaar gegrepen kunnen worden door het Westen?
En als deze landen hun reserves niet meer willen aanhouden in Westerse valuta, waarin dan wel?
Het antwoord zal je wellicht niet verbazen: GOUD.
Goud wordt de nieuwe reservemunt van de wereld.